· 

Marocco blijft me boeien.

Toen ik na mijn kankeroperatie in 2005 met mijn partner Antonio, een weekje naar Marokko ging waren we beide min of meer verslagen door de schoonheid van Marrakech. Het was toen minder toeristisch dan dat het nu is maar het karakter en de schoonheid zijn niet veranderd.

Wij dachten toen beide, hier willen we als ik stop met werken wel enige tijd doorbrengen.

Naast mijn job als tandarts in Dubai is het in Marokko heerlijk om bij te komen van een drukke stad als Dubai en heb je hier de tijd en de rust om te genieten en om dit te delen met andere mensen.

Toen ik me hier wat verveelde heb ik hier een transport bedrijfje opgericht met de bedoeling om mensen die hier komen mee te laten genieten van dit prachtige land.

Antonio bedacht een leuke naam voor dit bedrijfje: Peterbringsyoueverywhere.com

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik een leuke reputatie opgebouwd en ik probeer mensen iets van het land te laten zien dat ze nog niet wisten of dat ze nog niet kenden.

Toen ik nog tandheelkunde studeerde heb ik ook in de grote vakanties in Praag, Wenen en Boedapest veel gidswerk gedaan en dat beviel me goed; het is heerlijk om dingen die je boeien of die interessant zijn te kunnen delen met andere mensen.

Als je door het mooie landschap van Marokko rijdt kun je dat op verschillende manieren doen.

Je kunt tijdens het rijden lezen of slapen of je kunt actief naar buiten kijken en van de omgeving genieten terwijl ik er het een en ander over vertel.

Vaak zijn mijn gasten Engelsen of Amerikanen en als ik ze dan vertel over wat ze zien en de oorsprong ervan dan wordt hun blik verruimd en ze vinden het fijn.

Natuurlijk zijn er ook van die bezoekers met teveel geld die het liefst slapen en nergens in geïnteresseerd zijn, maar die kun je weer op een andere manier gelukkig maken.

Dat zijn de lieden die vaak liters Arganolie of Berbertapijten kopen en dat is voor mijn financiële situatie ook weer prettig.

Ik ben hier natuurlijk alleen maar met de middelen gekomen die ik heb overgehouden aan de verkoop van het praktijkpand in Groningen en het bedragje dat ik verdien in Dubai en dan is iedere honderd euro meegenomen.

 

Je moet altijd verder gaan in het leven

Er wordt toch vaak verkeerd gedacht. Ik hoor vaak: "Oh, als je in Dubai werkt dan verdien je sloten met geld". Dat klopt, maar het leven is daar belachelijk duur en dat vergeten de mensen.

Hetzelfde gold in Groningen. De tarieven van mijn soort werk waren hoog, maar de onkosten waren ook hoog.

Eigenlijk zou ik nog het beste in Marokko kunnen werken, maar de mensen hier zijn vaak moeilijk te verstaan, spreken vaak alleen hun eigen versie van het Arabisch dat ik niet spreek. Geen Engels en een heel klein beetje Frans.

Marokkanen zeer trotse mensen die een heel andere manier van denken hebben ook wat het onderhoud van hun gebit betreft. Ze poetsen zelden hun tanden, want van tandenpoetsen gaat je tandvlees bloeden, dus waarom zou je het doen. Je kunt hen er bijna niet van overtuigen dat bij regelmatig je tanden poetsen dat bloeden automatisch stopt, dus poetsen ze niet.

Als een Marokkaan z'n week of maandloon binnen heeft gaat hij het snel weer uitgeven aan kleren of mobiele telefoons of TV's.

Hoe klein of arm hun huis ook is, een smart-TV staat er.

Een kennis van ons opende in Marrakesh een restaurant. Aan het einde van de maand betaalde hij zijn obers, koks en schoonmakers tegelijk hun loon. De volgende dag stond hij alleen in het restaurant; alle twaalf medewerkers hadden zich ziek gemeld en waren druk bezig hun geld uit te geven.

Een aantal van de Marokkanen die wat meer geld verdienen zie je in het weekend door de straten met veel terrassen scheuren. Ze huren dan een peperdure auto voor één of meerdere dagen en tonen hun rijkdom aan een ieder die het wil zien.

Aan de andere kant heb je de simpele Marokkanen die je in de dorpen of op het land tegenkomt. Die leven vaak heel tevreden en heel simpel van heel weinig geld. Maar hun lichaam, geest en ziel zijn in balans en dat is prachtig om te zien. 

Er loopt een weg van Marrakech naar Casablanca met aan de linkerkant allemaal peperdure huizen en aan de rechterkant hele simpele arme huisjes. Laatst zat er beroemde psychiater in m'n auto en die zei op een bepaald moment toen we over die weg reden: "Welke mensen zouden gelukkiger zijn, de mensen die links wonen of de mensen die rechts wonen".

Zo heb ik allerlei soorten mensen in m'n auto die ik het land laat zien. Bekend en onbekend, arm en rijk, het blijft iedere keer een verrassing wie je nu weer het land laat zien. Maar vaak gaan de mensen heel tevreden aan het eind van de rit naar hun hotel of vliegtuig.

Was ik bang om dit bedrijfje op te zetten?

Was ik bang om plotseling in Marokko te gaan wonen, een land dat ik amper kende? Dat wordt me vaak gevraagd. 

Ik heb nooit angst gehad om iets nieuws op te starten. Zo werkte ik in mijn praktijk ook altijd graag met nieuwe materialen en nieuwe technieken.

Daar waar een andere tandarts er maanden over deed om een nieuwe techniek te leren werkte ik er vaak al weer maanden mee. Nee, voor dit soort dingen had en heb ik nog steeds geen angst. Integendeel, ik zie het als een uitdaging.

Vergeet niet dat we als mens veel meer kunnen dan we vaak denken; alle kracht en macht van de hele wereld zit in ons!

Als je dat nu maar vaak genoeg tegen jezelf zegt voel je je een stuk sterker.

Als ik ergens bang voor ben dan is het wel voor onze toekomst.

Wat gebeurt er als ik ziek wordt of als ik niet meer kan werken.

Dat zijn dingen die me wel eens bezig houden en die me af en toe onzeker maken.

Straatje in Marrakech
Straatje in Marrakech