· 

Het gevolg van de NZa actie

Het vervolg kan men ronduit dramatisch noemen.

Mijn goede collega Jan Willem Vaartjes, voorzitter van de tandartsen-vereniging ANT was erg onder de indruk van de hele gang van zaken en was zo vriendelijk om mij een advocaat in Den Haag aan te raden, Jan-Koen Sluijs  die zich had gespecialiseerd op NZa en NMa zaken.

Jan Willem was namelijk al enige tijd bezig om te proberen patiënten weer het recht te geven om te bepalen wat er in eigen mond gebeurt: "Baas in eigen mond". Eigenlijk wordt hetzelfde probleem belicht maar dan vanuit het oogpunt van de patient, die niet meer zelf mag beslissen wat er in zijn eigen mond gebeurt. Hij zei tegen mij naar aanleiding van de overval: "Het ene jaar ben je een innoverende tandarts en het jaar daarop ben je een fraudeur, terwijl je in feite niets anders doet", en als je het goed bekijkt dan is dat ook heel vreemd.

Ook de advocaat in Den Haag, Jan-Koen Sluijs was het volkomen eens met deze uitspraak. Ook hij keurde de NZa inval af.

 

Eerst ben je innoverend en een jaar later met hetzelfde ben je een fraudeur.

Jan-Koen Sluijs werd dus ingeschakeld om mij de verdedigen en hij was zelf een oud NMa man. In feite verschillen NMa en NZa niet zoveel. Veel oud-NMa lieden waren dan ook te vinden bij de NZa. Jan-Koen vertelde mij wel eens hoe verschrikkelijk hij het vond om bij de NMa te werken en vooral het omgaan met het type mens dat daar werkt.

Hoe moesten we nu verder in de praktijk? Dat was nu even de grote vraag.

Het kwalitatief op hoog niveau werken zat na ruim 40 jaar in m'n genen. Ik was zo gewend geraakt aan nauwkeurig werken dat ik niet meer anders kon. Natuurlijk waren zowel de tandtechnicus  Gerard van der Wal als de patient daar blij mee, maar de overheid dus kennelijk niet. 

Als je als tandarts nauwkeurig werk dan begint het al bij de voorbewerking, de preparatie zoals wij dat noemen. Prepareren zorgvuldig gebeuren zodat je aan het einde daarvan een glad oppervlakte hebt met scherpe "buiten" randen en binnen de preparatie alles afgerond om het porselein niet onevenwichtig te belasten. Het oppervlak moet glad zij zodat de kroon makkelijk op z'n plek glijdt zonder inwendige spanningen. De porselein dikte moet overal gelijk zijn zodat de tandtechnicus overal dezelfde dikte kan aanbrengen, alleen dan krijg je de juiste kleuren. Bij de foto hieronder had de tandtechnicus die deze lelijke kronen heeft gemaakt dus duidelijk niet genoeg ruimte voor een mooie vorm en kleur. De tandarts had onvoldoende nauwkeurig geprepareerd.

Ook moeten de buitenranden vlijmscherp zijn om de kroon nauwkeurig te laten aansluiten en de afdruk moet de tandtechnicus voldoende informatie verstrekken. Hieronder een voorbeeld van wat je krijgt als de kroon niet goed aansluit, geïrriteerd tandvlees:

Ook zie je dat de tandtechnicus het porselein niet overal goed aan kon brengen om een mooie tandvorm te krijgen en mooie kleuren te krijgen. Doordat de kroon niet goed aansluit komen er bacteriën tussen de kroon en de eigenlijke tand, waardoor het tandvlees gaat ontsteken.

Deze kroon was amper een half jaar oud en gemaakt door een collega in de stad Groningen die het kennelijk niet zo nauw neemt zou je denken. Toch ken ik deze collega goed en ik weet dat hij beter kan. Ook hij zit met hetzelfde probleem als waar ik mee zat: Of je werkt sneller en dus slordiger om aan je gemiddelde dagomzet te komen of je werkt nauwkeurig, wat veel meer tijd kost, maar die extra tijd (en materiaal) moet berekend worden om aan je gemiddelde dagomzet te komen.

Dan moet je met extra (gefingeerde) codes werken op de nota van de patient om de "juiste" prijs aan de patient door te berekenen.

Transparant zijn naar de patient en samen de juiste prijs bepalen mag dus niet in Nederland.

 

Overheids prijsbepaling

Wat een ieder en dus ik ook, zich afvraagt, hoe is de NZa dan aan die (te lage) prijs gekomen.

Lang liep ik met deze vraag te worstelen totdat ik op een congres ergens in het buitenland een bevriend hoogleraar tegenkwam, ook verbonden aan de opleiding tandheelkunde in Amsterdam.

En die vertelde mij het volgende bizarre verhaal:

Enige tijd geleden waren lieden van de NZa langsgekomen bij de Amsterdamse Tandheelkunde opleiding.

Van ieder onderdeel van de tandheelkunde werd de prijs voor bepaalde verrichtingen bepaald door een aantal mensen op die afdeling te vragen hoe lang ze over een bepaalde behandeling zouden doen.

Bij de meeste afdelingen kwam men tot een redelijke prijsstelling.

Helaas liepen er op de afdeling die zich bezich hield met vullingen en kronen een aantal mensen rond met een soort cowboy gedrag.

De één kon een kroon maken in ruim een uur tijd en een andere kon dat natuurlijk veel sneller. Deze cowboy kon het makkelijk binnen een uur doen en weer een andere in nog sneller. Ondanks de waarschuwing van mijn vriend de hoogleraar om dit stoere gedrag niet te delen met de NZa medewerker deden ze het toch. Ook Albert Feilzer droeg z'n steentje bij want die vond dat door de digitalisering alles veel sneller en goedkoper kon. Hij vergat alleen dat de voorbereiding en de afwerking veel tijd kosten.

Het resultaat laat zich raden. De NZa nam een gemiddelde van deze cijfers en kwam op ongeveer een uur uit, ongeveer de helft van de tijd die ik nodig heb om een mooie en goede kroon te maken.

Met real time video's heb ik aangetoond dat dit echt niet zo kort kon, maar het mocht niet baten.

Ook de conclusies van een aantal tandtechnici die we lieten zien kon de NZa niet overtuigen, zelfs een goed omschreven reactie als deze van een bekend tandtechnicus had geen effect:

"Als ik iedere dag zie wat de doorsnee tandarts aan afdrukken en preparatie-vormen levert dan mag die niet eens als een afdruk en preparatie benoemd worden.

Het is inderdaad ziek en de mondzorg dat al niet meer zorg genoemd mag worden is alleen nog maar business en de patiënt is de dupe!!!

Je foto’s spreken ook duidelijke taal."

 

Terug naar de patient

Hoe het ook zei, bovengenoemde patient met de lelijke kronen had geen vertrouwen meer in mijn collega en wilde graag dat ik de kronen zou overmaken, dit op advies van iemand van de afdeling tandheelkunde van het UMCG die ik liever niet de bij naam noem om een volgende NZa inval te voorkomen.

Gelukkig was de collega zo redelijk om het volledige bedrag terug te betalen waarna de patient vrij was om naar mij te komen.

Ik heb de "oude" kronen verwijderd en samen met Gerard van der Wal twee nieuwe kronen gemaakt. Alles heb ik zo nauwkeurig mogelijk gedaan waarbij de factor tijd geen rol speelde.

Het resultaat is hieronder afgebeeld:

Men ziet nu duidelijk dat de Gerard van der Wal voldoende speelruimte (en tijd) had om een paar mooie kronen te maken die niet van echt zijn onderscheiden .

Bovendien reageert het tandvlees direct op de nieuwe situatie en ziet er al veel gezonder uit. Deze foto is gemaakt ongeveer twee weken na de behandeling.

Behalve het nauwkeurige werken bij de preparatie moet er ook nauwkeurig worden afgedrukt, digitaal of met pasta, dat maakt niet uit.

Ook dat kost veel tijd. En dan het vastzetten van de kroon waarbij zowel de kroon als de tand moeten worden voorbewerkt wat ook weer veel tijd kost. Maar het meeste tijd kost het afwerken van het geheel. De tand moet precies aansluiten op de tand en de rand mag niet te voelen zijn om een zo tandvlees-vriendelijk-mogelijk-eindresultaat te krijgen. Met fijne diamant steentjes zorg je voor een uiterst gladde overgang en daarna ga je dat weer polijsten en glanzend maken opdat alles volledig glad is. De overgang van kroon naar tand mag niet te voelen of te zien zijn. En tenslotte moet het ondergebit niet meer dan nodig tegen de kroon aankomen.

Maar ook de tijdelijke kroon, de noodkroon, moet glad zijn en goed aansluiten aan de tand zonder voelbare randen en spleten; ook het maken en afwerken daarvan kost veel tijd.

Soms waren de noodkronen zo mooi dat de patient besloot om helemaal niet meer terug te komen. Wel een compliment, maar helaas een onvoorziene kostenpost voor ons.

Gedurende mijn carrière is dat een paar keer gebeurd. 

Van begin tot einde hebben we met een groot aantal stappen te maken die allemaal even nauwkeurig moeten worden uitgevoerd en die allemaal tijd kosten.

Eén zwakke schakel in het geheel en het eindresultaat zal niet dat zijn wat je verwacht.

 

Tandtechnische laboratoria

Degene die er goed aan verdienen en waar de NZa niets aan kan doen zijn de eigenaren van goed lopende laboratoriumketens.

Die laten hun zaakjes in China maken, stoppen ze in een ander doosje en verkopen het als een Nederlands product.

Zij laten voor een paar tientjes in China kronen maken voor en verkopen ze weer door voor een paar honderd euro aan de tandartsen, helemaal legaal. Er is geen haan die er naar kraait!

De eigenaar van Excent, een bekende keten in Nederland, Hidde Hoeve, lacht zich dan ook een breuk om de eenzijdige waarneming van de overheid om zich alleen op de tandartsen te concentreren en niet op de laboratoria.

 

NZa bezoekjes

Al deze punten en voorbeelden hebben Jan Koen en ik aan het NZa gegeven om aan te tonen dat voor het verkrijgen van kwalitatief goed en mooi werk veel tijd en goed materiaal nodig zijn.

We hebben foto's naar de NZa gebracht, video's met een tijdklok erbij, beschrijvingen van de procedures maar niets sloeg aan. 

De man van de NZa waar wij mee te maken hadden, Peter Breuer, een autist eerste klas, was maar in één ding geïnteresseerd en dat was waarom ik me niet aan die drie wetsartikelen had gehouden.

Iedere andere discussie liep op niets uit.

We probeerden hem duidelijk te maken dat sneller werken om je standaard dagomzet te halen waarbij je je wel aan de wet houdt niet samen ging met hoge kwaliteit. Volgens mij viel het kwartje niet want hij zei steeds: "Ja, kwaliteit staat voorop", geen moment erbij nadenkend dat dit niet mogelijk was door te weinig tijd voor het maken je restauraties te nemen en goedkoop materiaal te gebruiken.

Okay, maar als dat dan zo is, zeiden wij, dan moet je meer tijd uittrekken voor een behandeling en wil je je standaard dagomzet halen dan moet je een hoger bedrag in rekening brengen.

Deze logica ging er bij de man niet in.

Wij hebben een groot aantal bezoekjes gebracht aan Peter Breuer van het NZa maar het heeft allemaal niets geholpen. Zij waren enkel geïnteresseerd in hoe vaak ik die extra tijd had berekend en betaald had gekregen en wat precies het totaal bedrag was voor het hele jaar wat ik op deze manier volgens hen onrechtmatig had verkregen.

 

Rapporten en nog eens rapporten

Bij dat soort instanties worden er grote rapporten gemaakt.

Eerst al voor die ongeveer 100.000 in beslag genomen mailtjes die ze allemaal hadden bekeken wat maanden werk heeft gekost.

Dat was een rapport van wel 500 pagina's of meer en het had niets opgeleverd.

Het bevestigde alleen maar dat we niets hadden verborgen en zeer transparant waren geweest.

Maar het kostte me wel meer dan €50.000 aan advocatenkosten.

Ook de bezoekjes aan de NZa waren bepaald niet gratis.

Ook daar werden uitgebreide verslagen voor en van geproduceerd, waarbij ik per bezoek zo'n slordige €10.000 kwijt was.

En dan tussendoor nog de nodige correspondentie tussen de intussen twee advocaten en de NZa hetgeen ook wel €10.000 per maand kostte.

Dit heeft ruim twee jaar geduurd en bij elkaar over de €250.000 gekost, te veel voor een simpele tandartsenpraktijk, waarbij ik moet aantekenen dat de advocaten mij goed gezind waren en niet met een dubbele pen hadden geschreven.

Op het laatst ontstond er een groot financieel probleem en toen in het eindrapport van de NZa stond dat ik ook nog even €200.000 aan boete moest betalen (de hoogst bekende boete) zakte de moed me helemaal in de schoenen.

Bij de NZa werken dus werkelijk alleen maar gehersenspoelde mensen die de realiteit niet meer kennen, precies zoals oud NZa medewerker Arthur Gotlieb uit Groningen het in z'n boek beschreef voordat hij "zelfmoord" pleegde of eigenlijk door de NZa is vermoord, want die hebben hem zover gedreven!

Waarom niet een waarschuwing, want ik had immers niets bewust fout gedaan.

Ze wisten natuurlijk ook dat met een boete van €200.000 ik zou moeten stoppen omdat dit bedrag niet op te hoesten is.

Verder procederen kun je vergeten, want daarvoor hadden we nog te weinig vet op de botten.

 

Berichtgeving in de pers

Alle kranten schreven over de boete. Natuurlijk 'de Telegraaf' onze sensatiekrant voorop met een wel zeer gekleurd artikel: "Frauderende tandarts knoeit met nota's en licht patiënten op". Hoe is het mogelijk dat je zoiets kunt schrijven.

Ten eerste was ik het die juist niet knoeide met de nota's en zeer transparant naar patiënten toe was.

En ten tweede was er niemand de dupe. De patient niet, want die kreeg hetzelfde bedrag voorgeschoteld waarin die gewend was en was daarvan op de hoogte en de zorgverzekeraar ook niet wat die vergoedde toch maar tot €500, dus van fraude was geen sprake.

Ik heb hun dat geschreven, maar het enige wat ze deden was het woordje "frauderend" verwijderen. Kennelijk is de sensatielust leuker dan het vertellen van de waarheid. Maar je brengt wel veel schade aan en dat vergeten ze.

Wat dat betreft deed het "Dagblad van het Noorden" het beter.

Die kwam eerst ook met een erg negatief verhaal, maar journalist Arend van Wijngaarden bezocht mij in de praktijk en plaatste toen een veel beter artikel waarin duidelijker werd verteld hoe de vork in de steel zat.

Veel tandartsen waren woedend en regeerden woedend in de richting van de overheid en met name naar de NZa, maar ook in de richting van "De Telegraaf" vanwege het uiterst gekleurde artikel.

Collega Chris Kappers spande wel de kroon en begon met een hele reeks brieven en bestookte zo de NZa en vele andere instanties die volgens hem behoorlijk fout zaten. (Zie brief: Uitgebreide brief aan de Raad van State).

 

Grote stap

Hoe is het mogelijk. Je doet veertig jaar je uiterste best om je patiënten tevreden te stellen met prachtig werk dat ook nog eens vele tientallen jaren perfect op z'n plek blijft zitten.

Je bent transparant naar de patiënt over de kosten, maar dat is verboden.

Je moet, zoals mijn collega’s doen die hetzelfde werk leveren als ik, creatief declareren zoals dat heet.

Ik was daar absoluut op tegen en heb dat niet gedaan want ik haat dat stiekeme gedrag maar toch is het het enige middel wat je kunt gebruiken als “Top”tandarts. Ongelofelijk maar waar!

Je hoofd spreekt dan wel maar je hart niet en als je voor korte tijd even de plaats van de patient inneemt dan doet dat dubbel pijn.

Ook die autist van een Peter Breuer, een type dat beter niet geboren had kunnen worden, heeft alleen z’n hoofd laten spreken, maar een hart heeft hij niet, zoals zo velen binnen die NZa club.

Het enige wat ik fout had gedaan was het feit dat ik niet wist dat die drie wetjes bestonden die openheid naar de patiënt verbieden en stiekem gedrag als creatief declareren motiveert. 

Het was me toen wel duidelijk.

Een knoeiende tandarts loont evenals een creatief declarerende tandarts maar eerlijk en open zijn naar je patiënt is absoluut verboden. 

Hoe is dat toch mogelijk in een zogenaamd ontwikkeld land als Nederland; van beschaving kun je niet meer spreken.

Onderzoek heeft uitgewezen dat het met de transparantie in Nederland niet goed gaat, zelfs ontwikkelingslanden scoren beter. Zie ook: WOB list en bedrog.

 

Berichtgeving NZa

Het bericht van de NZa kwam in februari 2017 en leverde zoveel reacties op dat we besloten een paar dagen naar Brussel te gaan. 

In Brussel besprak ik de zaak met een lid van het Europese Hof die ik nog steeds als patiënt regelmatig zag. 

Deze man was kort maar krachtig met z’n antwoord. 

"Nederland is ziek", zei hij, "wat zo'n NZa doet is gestoord en buiten alle proporties. Hier is iemand aan het werk geweest met heel veel macht die je wil vernietigen, die het NZa opdracht heeft gegeven deze boete te hanteren en waar we geen vat op kunnen krijgen op dit moment.  Verkoop je praktijkpand en je praktijk zolang het nog kan en verdwijn. Er tegen vechten heeft geen zin, want hier zijn mensen aan het werk die jij niet aankunt. Het gaat je tonnen kosten en je komt geen stap verder. Betaal je leveranciers, maar vooral niet de staat want die heeft je al genoeg gekost". 

En zo deden we. We zetten ons praktijkpand te koop en bereidden een vertrek voor. 

Alles in het uiterste geheim. Vier maanden heeft de voorbereiding gekost.

Emigratie-papieren werden aangevraagd ergens in het buitenland en ons vertrek werd voorbereid. 

Volledig tegen mijn zin, maar er was geen andere oplossing. Verder procederen zou geen enkel effect hebben, want dat kostte simpelweg te veel geld en te veel negatieve energie dat had ik gezien bij mijn arme collega Potgieser uit Winschoten.

Een uiterst bekwaam orthodontist die hetzelfde overkwam als ik en die totaal leeggeplukt werd door onze overheid. 

Geen geld voor een normale vakantie en als auto een Volkswagenbus van 25 jaar oud of ouder om wegenbelasting uit te sparen. Afschuwelijk, die arme man! 

 

Conclusie

Voor de Nederlandse tandarts zijn er dus kennelijk twee mogelijkheden. Of knoeien of creatief declareren.

Wat een vreselijke armoede is dat toch!

Hoe Ik me nu voel?

Gekwetst en kapot gemaakt door in mijn ogen zoveel onrecht. 

Maar intussen, ondanks mijn ruim 70 jaren krachtig genoeg om op een nieuwe manier een nieuw leven te starten!

Ik hoop van harte dat degene die dit leest beseft wat hem of haar in Nederland boven het hoofd kan hangen.

Je overtreedt per ongeluk, zonder het te weten een wet en je wordt zonder enige terughoudendheid "tandeloos" gemaakt, volledig afgeslacht!

O nee, excuses, drie wetjes! Niet te bevatten!

Ook het maken van een heel rijtje tanden was leuk. Hier de oude situatie.
Ook het maken van een heel rijtje tanden was leuk. Hier de oude situatie.
En hier zoals de patient het wilde en er, dus illegaal, extra voor wilde betalen.
En hier zoals de patient het wilde en er, dus illegaal, extra voor wilde betalen.